Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 185022
تعداد بازدید : 1018

جزء شانزدهم و هفدهم و هجدهم و مطالب کوتاه آن

جزء شانزدهم و هفدهم و هجدهم و مطالب کوتاه آن

جزء شانزدهم:سوره کهف آیه 75 و سوره مریم و سوره طه 135 وظایف ما در مورد نماز امر کردن خانواده به نماز شبیه این آیه شریفه: توجه به سفارش خداوند به نماز و زکات امر کردن خانواده به نماز نفس مرضی نه عمل مرضی توجه به عواقب اضاعه کردن نماز توجه به هدف از اقامه نماز چهارده دریای بیکران در نماز (پنج گفتار و نه رفتار و اسرار آنها که توضیح آن در کتاب فنون و مهارتهای تبلیغی در ارائه مفاهیم قرآنی و روایی آمده است.) توبه در قرآن‏ جزء هفدهم: سوره انبیاء و سوره حج بخشی از اسباب اجابت دعا گفتن ذکر ارحم الراحمین تهلیل و تسبیح و اعتراف به گناه عوامل استجابت دعا از آیات زیر نکته دوم: عوامل تقوا پیشگی: 1) گرفتن دستورات الهی با قوت تما : 2) اجرای قصاص در جامعه: 3) روزه گرفتن : 4) ترس از روز قیامت : 5) تذکر و موعظه در جلسات باطل : 6) کنار گذاشتن راههای مختلف غیر از راه خدا و توجه به سفارشات خداوند: 7) وجود افراد موعظه گر و پند دادن: 8) عربی بودن قرآن کریم و بهره مند شدن ار آن : جزء هجدهم: سوره مومنون و سوره نور و سوره فرقان تا آیه 20 حجاب و عفاف: توجه به گامهای شیطان در چهار موضوع 1- فحشا و منکر 2- تزکیه نفس 3- تغذیه 4- ولایت آیه نگاه مردها آیه نگاه زنها حدیث القلب مصحف البصر در نهج البلاغه حدیث دو نگهبان برای هر یک از چشم و زبان و جاذبه های جنسی حدیث هلاکت بشر با سه چیز(لقلقه - قبقبه - ذبذبه - خضخضه) آیه جلب توجه نکردن نامحرم آیه ازدواج آیه عفت پیشگی در آماده نبودن برای ازدواج راههای تسهیل در ازدواج رجوع به سایت : www.alihaghshenas.ir

جزء شانزدهم:سوره کهف آیه 75  و سوره مریم و سوره طه 135

وظایف ما در مورد نماز

امر کردن خانواده به نماز

طه : 132 وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها لا نَسْئَلُكَ رِزْقاً نَحْنُ نَرْزُقُكَ وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى‏

و خانواده خود را به نماز امر كن و خود (نيز) با همه نيرو بر (مراعات) آن شكيبايى كن، ما از تو هيچ روزى نمى‏طلبيم (تا توانش را نداشته باشى) اين ماييم كه تو را روزى مى‏دهيم، و عاقبت (نيك) از آن تقواست.

(لا نَسْئَلُكَ رِزْقاً نَحْنُ نَرْزُقُكَ)اگر دستور نماز به تو و خاندانت داده شده است منافع و بركاتش تنها متوجه خود شما است" ما از تو روزى نمى‏خواهيم بلكه به تو روزى مى‏دهيم" [1]

شبیه این آیه شریفه:

" لا نَسْئَلُكَ رِزْقاً نَحْنُ نَرْزُقُكَ"- ظاهر مقابله‏اى كه ميان اين دو جمله واقع شده اين است كه مراد از سؤال رزق در خواست براى خودش باشد و اين كنايه است از اينكه ما (خداى تعالى) از تو بى‏نيازيم و تو محتاج مايى، پس آيه در معناى آيه" وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ما أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَ ما أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ" است[2]

توجه به سفارش خداوند به نماز و زکات

مريم : 31 وَ جَعَلَني‏ مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ وَ أَوْصاني‏ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا

و مرا هر كجا كه باشم وجود پربركتى ساخته، و تا زنده هستم به نماز و زكات سفارش كرده است.

 

امر کردن خانواده به نماز

مريم : 55 وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا

و همواره خاندان خود را به نماز و زكات فرمان مى‏داد، و نزد پروردگارش پسنديده بود.


 

نفس مرضی نه عمل مرضی

و مراد از" مرضى" بودن نزد پروردگارش اين است كه نفس او مرضى است نه عملش، هم چنان كه بعضى از مفسرين به همين معنا تفسيرش كرده‏اند، چون اطلاق لفظ با تقييد مخصوص رضاى به عمل نمى‏سازد[3]

توجه به عواقب اضاعه کردن نماز

مريم : 59 فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا

سپس در پى آنها جانشينانى آمدند كه نماز را ضايع كردند و از شهوت‏هاى (نفس) پيروى كردند، پس به زودى (سزا و كيفر) گمراهى خود را خواهند ديد.

إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ شَيْئاً (60)

مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و عملى شايسته انجام دهند، كه آنها وارد بهشت مى‏شوند و هيچ گونه ستمى نمى‏بينند (و چيزى از استحقاقشان كاسته نمى‏شود)

و كلمه" اضاعوا" از ضياع است، كه ضياع هر چيزى به معناى فساد و يا از بين رفتن آن است، از اين جهت كه آن طور كه بايد، سرپرستى نشود، مثلا وقتى گفته مى‏شود" فلان اضاع المال- فلانى مال را ضايع كرد" كه با سوء تدبيرش آن را محافظت نكرد و از دست داد، و در جايى مصرف كرد كه نبايد مى‏كرد.

كلمه" غى" به معناى ضد رشد است، و رشد به معناى اصابه واقع است، قهرا غى به معناى اين است كه كسى فكرش به واقع نرسد و به خطا رود، كه در حقيقت قريب المعناى با ضلالت است كه خلاف هدايت مى‏باشد، و خود به معناى پيمودن راهى است كه صاحبش را به غايت منظور خود برساند[4]

در روايتى مى‏خوانيم: همين كه حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله اين آيه را تلاوت مى‏فرمودند، منقلب شده، فرمودند: بعد از 60 سال، گروهى نماز را ضايع خواهند كرد. 

اگر اين سخن در اوايل سال اوّل هجرى گفته شده باشد، سال 60 همان سال شهادت امام حسين عليه السلام و سال به قدرت رسيدن يزيد است[5]

توجه به هدف از اقامه نماز

طه : 14 إِنَّني‏ أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ أَنَا فَاعْبُدْني‏ وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْري

به يقين اين منم خداى يكتا كه جز من معبودى نيست، پس مرا پرستش كن و نماز را به ياد من برپا دار.

چهارده دریای بیکران در نماز (پنج گفتار و نه رفتار و اسرار آنها که توضیح آن در کتاب فنون و مهارتهای تبلیغی در ارائه مفاهیم قرآنی و روایی آمده است.)

 

 


 

توبه در قرآن‏

معمولًا قرآن كريم بدنبال آيات عذاب، جمله‏ى «إِلَّا الَّذِينَ تابُوا» يا جمله‏ى «إِلَّا مَنْ تابَ» را آورده تا بگويد: راه اصلاح، هرگز بر كسى بسته نيست.

1)     توبه، واجب است. زيرا فرمان خداوند است. «تُوبُوا إِلَى اللَّهِ» « تحريم، 8»

2)     قبول توبه‏ى واقعى قطعى است، زيرا نمى‏توان باور كرد كه ما به امر او توبه كنيم ولى او نپذيرد. «هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ» « شورى، 37.»، «هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ» « بقره، 37.»

3)     خداوند هم توبه را مى‏پذيرد و هم كسانى را كه بسيار توبه مى‏كنند دوست دارد. «يُحِبُّ التَّوَّابِينَ» « بقره، 222»

4)     توبه، بايد با عمل نيك و جبران گناهان همراه باشد. «تابَ وَ عَمِلَ صالِحاً» « فرقان، 71.»، «تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ» « انعام، 54.»، «تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا» « بقره، 160.»

5)     توبه، رمز رستگارى است. «تُوبُوا ... لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ» « نور، 31.»

6)     توبه، وسيله‏ى تبديل سيئات به حسنات است. «إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ» « فرقان، 70.»

7)     توبه، سبب نزول باران است. «تُوبُوا ... يُرْسِلِ السَّماءَ» « هود، 52. »

8)     توبه، سبب رزق نيكو است. «تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتاعاً حَسَناً» « هود، 3.»

9)     توبه در هنگام ديدن آثار مرگ و عذاب پذيرفته نمى‏شود. «حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ» « نساء، 18 »

10)                         خداوند علاوه بر قبول توبه، لطف ويژه نيز دارد. «هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ» « بقره، 37.» «ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ» « انعام، 54.»، «ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُفٌ رَحِيمٌ» « توبه، 117.» «إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ» « مريم، 60» «ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ» « هود، 90.» در اين آيات در كنار توبه به مسئله رحمت و رأفت و محبّت الهى اشاره شده است.

11)                        قرآن ترك توبه را ظلم و هلاكت دانسته است. «وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ» « حجرات، 11.» «ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذابُ جَهَنَّمَ» « بروج، 10». [6]

 

 


 

جزء هفدهم: سوره انبیاء و سوره حج

بخشی از اسباب اجابت دعا

گفتن ذکر ارحم الراحمین

وَ أَيُّوبَ إِذْ نَادَى‏ رَبَّهُ أَنىّ‏ِ مَسَّنىِ‏َ الضُّرُّ وَ أَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحمِِينَ(83)

و ايوب وقتى كه خواند پروردگار خود را كه مرا رنجى سخت رسيده و تو بخشنده‏ترين بخشندگانى،

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَكَشَفْنَا مَا بِهِ مِن ضُرٍّ وَ ءَاتَيْنَاهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُم مَّعَهُمْ رَحمَْةً مِّنْ عِندِنَا وَ ذِكْرَى‏ لِلْعَابِدِينَ(84)

اجابت كرديم او را و برديم آنچه به او رسيده از رنج. و داديم به ايوب اهل و اولاد او را؛ (فرزندان او را خدا زنده كرد). و مثل آن فرزندان و اموال را هم به او داديم كه دو چندان شد. آنچه داديم بخششى بود از ما به ايوب و پندى است براى عبادت كنندگان.

تهلیل و تسبیح و اعتراف به گناه

وَ ذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى‏ فىِ الظُّلُمَتِ أَن لَّا إِلَاهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنىّ‏ِ كُنتُ مِنَ الظَّلِمِينَ(87)

و ياد كن يونس را وقتى كه بيرون رفت از ميان قوم با غضب؛ (داستان يونس در سوره صافات در آيه 139 بيايد). پس گمان كرد اينكه تنگ نگيريم ما بر او و خواند پروردگار خود را در تاريكى شكم ماهى و قعر دريا و گفت كه: نيست خدايى مگر تو؛ تسبيح مى‏كنم تو را. البته من از ستمكاران بودم.

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نجََّيْنَاهُ مِنَ الْغَمّ‏ِ وَ كَذَالِكَ نُجِى الْمُؤْمِنِينَ(88)

پس اجابت كرديم ما دعاى يونس را و نجات داديم او را از غم حبس در شكم ماهى.

عوامل استجابت دعا از آیات زیر

1)     سرعت و شتاب به کار خیر

2)     امید و رغبت

3)     ترس از عقاب و گناه

4)     خشوع

وَ زَكَرِيَّا إِذْ نَادَى‏ رَبَّهُ رَبّ‏ِ لَا تَذَرْنىِ فَرْدًا وَ أَنتَ خَيرُْ الْوَارِثِينَ(89)

و ياد كن اى پيغمبر! زكريا را چون خواند پروردگار خود را كه اى پروردگار من! وا نگذار مرا تنها و بى‏فرزند و تو بهترين وارثى.

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ وَهَبْنَا لَهُ يَحْيىَ‏ وَ أَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ كَانُواْ يُسَرِعُونَ فىِ الْخَيرَْاتِ وَ يَدْعُونَنَا رَغَبًا وَ رَهَبًا وَ كَانُواْ لَنَا خَاشِعِينَ(90)

پس مستجاب كرديم ما دعاى او را؛ (زكريا اولادش نمى‏شد در سن كهولت و پيرى تقاضاى اولاد از خدا نمود دعايش مستجاب شد). و بخشيديم به او يحيى را؛ و اصلاح كرديم براى او زن او را كه نمى‏زاييد و عقيم بود فرزند آورد. البته پيغمبرانى كه ذكر شد همه شتابان در كارهاى نيكو بودند و مى‏خواندند ما را به جهت رغبت به ثواب و ترس از عقاب؛ و براى ما فروتن بودند.

نکته دوم:

الحج : 1   يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْ‏ءٌ عَظيمٌ

اى مردم، از پروردگار خود پروا كنيد، حقّا كه زلزله قيامت (كه پيش از نفخه اول صور واقع مى‏شود) چيزى است بزرگ.

عوامل تقوا پیشگی:

1)    عبادت و کارهای خود را رنگ خدایی دادن :

 البقرة : 21   يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذي خَلَقَكُمْ وَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

2)    گرفتن دستورات الهی با قوت تما :

البقرة : 63   وَ إِذْ أَخَذْنا ميثاقَكُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْكُرُوا ما فيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

           الأعراف : 171   وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْكُرُوا ما فيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

3)    اجرای قصاص در جامعه:

البقرة : 179   وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

4)    روزه گرفتن :

البقرة : 183   يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

5)    ترس از روز قیامت :

الأنعام : 51   وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى‏ رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ

6)    تذکر و موعظه در جلسات باطل :

الأنعام : 69   وَ ما عَلَى الَّذينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ وَ لكِنْ ذِكْرى‏ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ

7)    کنار گذاشتن راههای مختلف غیر از راه خدا و توجه به سفارشات خداوند:

الأنعام : 153   وَ أَنَّ هذا صِراطي‏ مُسْتَقيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبيلِهِ ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

8)    وجود افراد موعظه گر و پند دادن:

الأعراف : 164   وَ إِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَديداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى‏ رَبِّكُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ

9)    عربی بودن قرآن کریم و بهره مند شدن ار آن :

الزمر : 28   قُرْآناً عَرَبِيًّا غَيْرَ ذي عِوَجٍ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ


 

جزء هجدهم: سوره مومنون و سوره نور و سوره فرقان تا آیه 20

حجاب و عفاف:

توجه به گامهای شیطان در چهار موضوع

1-   فحشا و منکر

2-   تزکیه نفس

النور : 21 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ وَ مَنْ يَتَّبِعْ خُطُواتِ الشَّيْطانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَكى‏ مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً وَ لكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ

3-   تغذیه

البقرة : 168 يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلالاً طَيِّباً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ

 الأنعام : 142 وَ مِنَ الْأَنْعامِ حَمُولَةً وَ فَرْشاً كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ

4-   ولایت

البقرة : 208 يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ

آیه نگاه مردها

قُل لِّلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّواْ مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَ يحَْفَظُواْ فُرُوجَهُمْ ذَالِكَ أَزْكىَ‏ لهَُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرُ بِمَا يَصْنَعُونَ(30)

بگو اى پيغمبر! براى مؤمنين كه: بپوشند چشمهاى خود را از آنچه نظر بر او روا نباشد. و محافظت كنند عورتهاى خود را از حرام. اين چشم پوشيدن و حفظ عورت كردن، پاكيزه‏تر است براى ايشان از بى‏باكى. البته خدا آگاه است به آنچه مى‏كنند.

آیه نگاه زنها

وَ قُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَرِهِنَّ وَ يحَْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ لْيَضْرِبْنَ بخُِمُرِهِنَّ عَلىَ‏ جُيُوبهِِنَّ وَ لَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ

و بگو براى زنهاى مؤمنه كه: آنها هم بپوشند چشمهاى خود را از آنچه نظر بر او روا نباشد. و محافظت كنند عورتهاى خود را از حرام. و ظاهر نكنند زينت‏هاى خود را مگر آنچه هويدا و ظاهر است از زينت؛ چون: لباس و پوشش فاخر. و بايد بيندازند مقنعه‏هاى خود را بر گريبانهاى خود كه گردنشان پوشيده شود. و ظاهر نكنند زينت خود را مگر از براى شوهران خود يا

حدیث القلب مصحف البصر در نهج البلاغه

حدیث دو نگهبان برای هر یک از چشم و زبان و جاذبه های جنسی

حدیث هلاکت بشر با سه چیز(لقلقه - قبقبه - ذبذبه - خضخضه)

 

آیه جلب توجه نکردن نامحرم

وَ لَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يخُْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ وَ تُوبُواْ إِلىَ اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكمُ‏ْ تُفْلِحُونَ(31)

و بايد نزنند زنان پاهاى خود را به زمين تا اينكه دانسته شود آنچه پنهان مى‏دارند از زينت خود، مثل: خلخال و غيره. و توبه كنيد به سوى خدا همه شما اى گروه گروندگان! شايد شما رستگار شويد.

آیه ازدواج

وَ أَنكِحُواْ الْأَيَامَى‏ مِنكمُ‏ْ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكمُ‏ْ وَ إِمَائكُمْ إِن يَكُونُواْ فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ(32)

و به نكاح درآوريد زنان بى‏شوهر و مردان بى‏زن خود را كه عزب نمانند. و به نكاح درآوريد نيكان از غلامان و كنيزان خود را. و در امر نكاح، از فقر نترسيد، كه اگر بى‏چيز و فقير باشند بى‏نياز مى‏كند ايشان را خدا از كرم خود؛ و خدا وسعت دهنده داناست.

آیه عفت پیشگی در آماده نبودن برای ازدواج

وَ لْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لَا يجَِدُونَ نِكاَحًا حَتىَ‏ يُغْنِيهَُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَ الَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتَابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَكاَتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيرًْا وَ ءَاتُوهُم مِّن مَّالِ اللَّهِ الَّذِى ءَاتَئكُمْ وَ لَا تُكْرِهُواْ فَتَيَاتِكُمْ عَلىَ الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تحََصُّنًا لِّتَبْتَغُواْ عَرَضَ الحَْيَوةِ الدُّنْيَا وَ مَن يُكْرِههُّنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِن بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَّحِيمٌ(33)

و بايد خوددارى كنند از حرام و عفت پيش گيريد آن كسانى كه هيچ ندارند و لوازم نكاح نيابند، تا اينكه بى‏نياز كند ايشان را خدا از فضل خود. و آن كسانى كه طلب مكاتبه مى‏كنند از غلامان و كنيزانى كه مالك شده‏ايد پس ايشان را مكاتب سازيد. اگر بدانيد صفات نيك را در ايشان كه به گدايى تحصيل مال نكنند. ( «مكاتبه» آن است كه مولى به غلام يا كنيز خود گويد كه: من با تو قرارداد مى‏كنم كه تا مدت معين اگر وجهى معين كسب كردى به من دادى آزاد باشى. يا اگر به تدريج دادى به تدريج آزاد شوى. پس چون مملوك آن مال را در آن مدت ادا كند آزاد شود و او را «مكاتب مشروط» گويند؛ چون آزادى او مشروط است به پرداخت تمام وجه معيّن. ولى اگر قرار، تدريجى باشد او را «مكاتب مطلق» نامند.) و بدهيد مملوكين را از مالى كه خدا داده است شما را؛ چون يكى از مصارف زكات آزاد كردن بندگان است. و اكراه و اجبار نكنيد كنيزان خود را به زنا دادن اگر اراده دارند كنيزان پرهيزكارى را. اكراه به زنا نكنيد براى گرفتن مال دنيا از كسب ننگين ايشان؛ و هر كه اجبار كند كنيز را البته خدا از بعد اكراه ايشان آمرزنده گناه كنيزان مكره است، و مهربان است بر ايشان. و گناه اكراه كننده باقى است.

راههای تسهیل در ازدواج

رجوع به سایت :

www.alihaghshenas.ir

 

 



[1] - تفسیر نمونه ذیل آیه

[2] - المیزان ذیل آیه شریفه

[3] - المیزان ذ یل آیه

[4] - المیزان ذ یل آیه

[5] -  تفسير نور، ج‏7، ص: 288

 

[6] -                        تفسير نور، ج‏7، ص: 288

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    قَالَ الصادق علیه السلام : مَسْحُ الْوَجْهِ بَعْدَ الْوُضُوءِ يَذْهَبُ بِالْكَلَفِ وَ يَزِيدُ فِي الرِّزْق‏ وَ أُمِرَ بِمَسْحِ الْحَاجِبِ وَ أَنْ يَقُولَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْمُحْسِنِ الْمُجْمِلِ الْمُنْعِمِ الْمُفَضِّلِ فَلَا تَرْمَدُ عَيْنَا

    و فرمود: دست كشيدن بچهره پس از وضوء ككمك چهره را بزدايد، و روزى را فراوان كند، تذکر: قبل از وضو پاهای خود را خوب بشویید تا تمیز شود که وقتی مسح کشیدید رغبت داشته باشید که آب دست و مسحتون را روی صورت بکشید. البته مومن همیشه باید پاهایش تمیز باشد. و فرمود: بابرو دست كشند و گويند: االْحَمْدُ لِلَّهِ الْمُحْسِنِ الْمُجْمِلِ الْمُنْعِمِ الْمُفَضِل‏تا چشم درد نگيرد،

    بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏59، ص: 27

لينک هاي مفيد