Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 90548
تعداد بازدید : 1377

نام‏هاى قرآن‏ ب- صفات‏

نام‏هاى قرآن‏ ب- صفات‏

نام‏هاى قرآن‏ الف- نام‏ها قرآن فرقان كتاب ذكر تنزيل موعظه شفاء هدى مهيمن نور روح صفات مجيد عزيز عظيم مبين حكيم عربى مبارك

نام‏هاى قرآن‏

قرآن مجيد نام‏هاى بسيارى دارد كه از نظر زبان فارسى، بعضى اسم و برخى صفت مى‏باشند. (اگر چه در دستور زبان عربى موصوف و صفت هر دو اسم حساب مى‏شوند).

شماره نام‏هاى قرآن پنجاه و پنج و يا بيشتر از آنست بيست نام (دوازده اسم و هشت صفت) را با آيات مربوط ذيلا نقل و ترجمه ميكنيم (براى سهولت حفظ كردن آنها، آيات كوتاهتر را انتخاب نموده و يا قسمت كوتاهى از آيه را آورده‏ايم).

الف- نام‏ها

1- «قرآن» به معنى خوانده شده يا مجموعه آيات و سور:

«شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ» «1» (ماه روزه) ماه رمضان كه قرآن در آن نازل شده است (هر دو معنى قرآن، در فن رابع از مقدمه مجمع البيان طبرسى آمده است).

 

2- فرقان به معنى جدا كننده حق از باطل يا به معنى بتدريج نازل شده:

تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى‏ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً «2» منشاء هر خير و بركت خدائى است كه فرقان را بر بنده‏اش نازل كرد تا آنكه جهانيان را بيم دهد.

 

3- كتاب به معنى مجموعه آيات و سور:

ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ‏. «3»

اين كتاب كه هيچگونه شكّى در آن وجود ندارد، هدايت كننده پرهيزكاران است.

4- ذكر به معنى يادآور:

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ‏ «4» يقينا ما خودمان، ذكر (قرآن) را فرو فرستاديم و با كمال قدرت نگهبان آنيم.

5- تنزيل به معنى «بتدريج نازل شده».

تَنْزِيلٌ مِنَ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏. «5»

(قرآن) تنزيلى از جانب خداوند بخشنده مهربان است.

6 و 7 و 8 و 9- موعظه- شفاء- هدى- رحمت. به ترتيب به معناى پند و اندرز- بهبودى بخش امراض باطنى- راه نماينده- نعمت‏ و وسيله بهره‏مندى.

يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ‏. «6»

اى مردم براى شما از جانب خدا پند و اندرزى و شفائى براى بيماريهاى باطنى آمده است كه در عين حال هدايت و رحمتى براى مؤمنان است.

10- مهيمن- به معنى نگهبان حقيقت اديان و حقايق كتب آسمانى پيش از خود.

وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتابِ وَ مُهَيْمِناً عَلَيْهِ‏. «7»

ما قرآن را براستى و درستى بر تو نازل كرديم در حاليكه كتب آسمانى پيش از خود را تصديق و حقيقت آنها را حفظ ميكند.

11- نور- به معنى «روشنى» و «روشنگرى».

وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ‏. «8»

و پيروى كردند از نوريكه با وى محمّد (ص) نازل شده است.

12- روح- به معنى «اساس و بنياد اسلام و اخلاق انسانى».

وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا. «9»

و اينچنين وحى كرديم بسوى تو (به تو) روحى از امر خود.

ب- صفات‏

1- مجيد به معناى «بزرگ».

 وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ «10».

قسم به قرآن مجيد (با مجد و عظمت ...).

2- عزيز به معنى «غالب» و «منيع».

«وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ». «11»

راستى كه قرآن كتاب عزيزى است.

(عزيز در لغت به معناى شكست ناپذير و غالب غير مغلوب است.

كه از آن به كلمه «منيع» تعبير كرديم).

3- كريم به معنى «بزرگوار».

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ‏. «12»

راستى كه اين كتاب قرآنى بزرگوار است.

4- عظيم به معنى «بزرگ».

وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ‏. «13»

ما به تو (اى پيامبر) هفت آيه «مثانى» و قرآن عظيم را داديم.

«مثانى» به معنى آيه‏هاى دو بار نازل شده و يا دو بار در نماز خوانده شده است كه مقصود آيات سوره حمد مى‏باشد.

5- مبين- به معنى «آشكار و روشنگر».

تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ‏. «14»

اينها، آيه‏هاى كتاب روشن است (كتابيكه مطالبش آشكار و روشنگر حقايق است).

6- حكيم- به معنى «محكم و پر از حكمت».

 

وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ‏. «15»

سوگند به قرآن پر از حكمت، كه تو از فرستادگان الهى هستى.

7- عربى- به معنى «نازل شده به زبان عربى».

وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا. «16»

و اينچنين آنرا قرآنى به زبان عربى نازل كرديم.

8- مبارك- به معنى «سودمند و نافع».

وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ‏. «17»

و اين ذكرى مبارك (يادآورى سودمند) است كه نازل كرده‏ايم.[1]

 

پاورقی های آیات  :

______________________________
(1) سوره بقره (دوم) آيه 185.

(2) سوره فرقان (بيست و پنجم) آيه اول.

(3) سوره بقره (دوّم) آيه اوّل.

(4) سوره حجرات (پانزدهم) آيه 9.

(5) سوره فصّلت (چهل و يكم) آيه اول.

(6) سوره يونس (دهم) آيه 57.

(7) سوره مائده (پنجم) آيه 48.

(8) سوره اعراف (هفتم) آيه 157.

(9) سوره شورى (چهل و دوم) آيه 52.

(10) سوره ق (پنجاهم) آيه اول.

(11) سوره فصّلت (چهل و يكم) آيه 41.

(12) سوره واقعه (پنجاه و ششم) آيه 76.

(13) سوره حجر (پانزدهم) آيه 87.

(14) سوره شعرا (بيست و ششم) آيه 2.

(15) سوره يس (سى و ششم) آيه 1 و 2.

(16) سوره طه (بيستم) آيه 113.

(17) سوره انبياء (بيست و يكم) آيه 51.

 

 



[1] - آشنايى با قرآن       31     نام‏هاى قرآن  

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    وَ رُوِيَ أَنَّ الرَّجُلَ يَكْذِبُ الْكَذِبَةَ فَيُحْرَمُ بِهَا صَلَاةَ اللَّيْلِ فَإِذَا حُرِمَ صَلَاةَ اللَّيْلِ حُرِمَ بِذَلِكَ الرِّزْق‏ إرشاد القلوب إلى الصواب ج‏1 93 الباب الثاني و العشرون في فضل صلاة الليل

    روايت شده مردى كه دروغ بگويد از نماز شب محروم مى‏شود پس هر گاه از نماز شب محروم شد بدين جهت از روزى فراخ محروم مى‏شود

لينک هاي مفيد