Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 241478
تعداد بازدید : 154

شرح کوتاه یکی از فرازهای کلام امام صادق علیه السلام از رساله علمی و عهدنامه آن امام همام

شرح کوتاه یکی از فرازهای کلام امام صادق علیه السلام از رساله علمی و عهدنامه آن امام همام

ای مردم رساله مهم و عهدنامه مهم امام صادق علیه السلام را خوب بفهمید و یاد بگیرید و به دیگران تعلیم بدهید و به آن عمل کنیم شرح کوتاه یکی از فرازهای کلام امام صادق علیه السلام از رساله علمی و عهدنامه آن امام همام امام صادق علیه السلام در رساله علمی و عهدنامه خود فرمودند: وَ عَلَيْكُمْ‏ بِمُجامَلَةِ أهْلِ‏ الْبَاطِلِ‏، تَحَمَّلُوا الضَّيْمَ مِنْهُمْ، وَ إيَّاكُم وَ مُمَاظَّتَهُم‏ معنای تقیه:

ای مردم رساله مهم و عهدنامه مهم امام صادق علیه السلام را خوب بفهمید و یاد بگیرید و به دیگران تعلیم بدهید و به آن عمل کنیم[1]

شرح کوتاه یکی از فرازهای کلام امام صادق علیه السلام از رساله علمی و عهدنامه آن امام همام

امام صادق علیه السلام در رساله علمی و عهدنامه خود فرمودند:

وَ عَلَيْكُمْ‏ بِمُجامَلَةِ أهْلِ‏ الْبَاطِلِ‏، تَحَمَّلُوا الضَّيْمَ مِنْهُمْ، وَ إيَّاكُم وَ مُمَاظَّتَهُم[2]

يعنى: بر شما باد به نيكو سلوك نمودن با اهل باطل (و مراد به اهل باطل، دشمنان اهل بيت عليهم السلام مثل بنى اميّه و بنى عبّاس و غيرِ ايشان‏اند)! و تحمّل كنيد و بكِشيد بار ظلم و ستمى كه بر دوش شما گذارند. و حذر كنيد و بپرهيزيد از منازعه دشمنی کردن  و انگيختن شر با ايشان‏[3]

معنای تقیه:

تقيّه- چنانچه شيخ شهيد رحمه الله در كتاب قواعد خود تعريف كرده-، عبارت است از عمل نمودن به امرى كه مخالف حق باشد از راه مدارات با مردم در امرى كه ايشان، آن را خوب ندانند از جهتِ خوف ضرر.[4]

حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله از جمعى از قريش كه ظاهراً مسلمان بودند، تقيّه مى‏فرموده. و لهذا، در وقتى كه دوات و قلم طلبيد در مرض موت‏ و فرمود كه: «چيزى مى‏خواهم بنويسم كه بعد از من، گم‏راه نشويد» و عُمَر يافت كه مى‏خواهد تجديدِ عهد غدير خُم بكند و مردم را به متابعت امير المؤمنين عليه السلام امر فرمايد، نگذاشت كه دوات و قلم، حاضر سازند و گفت كه: اين گفتگو از قبيل هذيانى است كه بيمار را در وقت مرض، عارض مى‏شود (!) و كتاب الهى، يعنى قرآن، ما را كافى است. پس جمعى با او نزاع كردند و گفتند: هذيان بر پيغمبر خدا، كِى جايز است؟! و حق تعالى فرمود كه: «وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‏* إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى‏»؛[5] يعنى: رسول صلى الله عليه و آله از روىِ خواهش و ميل طبع، سخنى نمى‏گويد و هر چه مى‏گويد، وحى است كه به او نازل مى‏شود.

پس آوازها بلند شد و نزاع، و دعواها شروع شد و حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله ديد كه اگر اصرار نمايد در حاضر ساختن دوات و قلم و وصيّت امامت، جمعى كه طمعِ مُلك و سلطنت بعد از آن حضرت دارند، چون مرض را شديد يافته‏اند و از منافقين كه در مدينه حاضرند، اعوانِ بسيار دارند و كفّارِ بيرون [از مدينه‏] به حركت [در] مى‏آيند، البتّه فرصت را غنيمت شمرده، فتنه‏اى بر پا خواهند كرد كه باعث زوال اسلام، بالكلّيه شود، همگى حضّار را مخاطب ساخته، فرمود كه: «بيرون رويد كه منازعه و مجادله در پيش انبيا جايز نيست!». و صريحاً عمر و جمعى را كه در آن منع با او موافقت كردند، منع يا تعذيبى كه مستحق بودند، نفرمود و از نوشتن عهد، گذشت. و اين حديث در صحيح بخارى، در پنج موضع به سندهای مختلف‏[6] و در صحيح مسلم، در يك موضع،[7] و همچنين در جامع الاصول، از ابن عبّاس، منقول است‏[8][9]


 

مجامله یعنی تعامل و ارتباط نیکو و معنای این مجامله نیکو در عبارت بعد که (تحملوا الضيم) است آمده است یعنی تحمل ظلم و ستم آنها و با انتقام گرفتن از آنها مقابله نکنید چون این انتقام با کم بودن یاران شما باعث ظلم و ستم بیشتر آنها بر شما می شود و باید در امور دین و دنیا  از منازعه و جر وبحث با آنها دوری کنید چرا که قلب را میمیراند و باعث زیاد شدن دشمنی میشود البته نصیحت کردن برای کسی که مستعد باش برای قبول کردن حق با کمتری سخن می پذیرد ولی کسی که مستعد برای این امر نباشد چیزی او را کفایت نمی کند .[10]

کلید واژه ها:

مردم ,رساله ,عهدنامه ,صادق ,عمل ,شرح ,اهل ,باطل ,تقيّه,مجامله

 



[1] - بر گرفته از فرمایش امام صادق علیه السلام در رساله علمی آن حضرت

[2] - وسائل الشيعة / ج‏16 / 207 / 24 - باب وجوب التقية مع الخوف إلى خروج صاحب الزمان ع

هداية الأمة إلى أحكام الأئمة عليهم السلام / ج-5 / 585 / الثامن: في وجوب التقية عند الخوف و الضرورة في زمان الغيبة خاصة  

بحار الأنوار (ط - بيروت) / ج‏75 / 211 / باب 23 مواعظ الصادق جعفر بن محمد ع و وصاياه و حكمه  

[3] گلستانه، سيد علاء الدين محمد، منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) - قم، چاپ: اول، 1429 ق / 1387 ش.

[4] -القواعد والفوائد، ج 2، ص 155( قاعده 208).

[5] - سوره نجم، آيه 3 و 4.

[6] -صحيح البخارى، ج 1، ص 37 و ج 4، ص 31 و 66 و ج 5، ص 137.

[7] - صحيح مسلم، ج 5، ص 76.

[8] -جامع الاصول، ج 9، ص 296، ح 6907- 6912.

[9] - منهج اليقين (شرح نامه امام صادق عليه السلام به شيعيان) ؛ ص63

[10] - شرح الكافي-الأصول و الروضة (للمولى صالح المازندراني) ؛ ج‏11 ؛ ص141

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    وَ قَالَ الصَّادِقُ ع لَا تُعْطُوا الْعَيْنَ حَظَّهَا مِنَ النَّوْمِ فَإِنَّهَا أَقَلُّ شَيْ‏ءٍ شُكْرا إرشاد القلوب إلى الصواب ج‏1 92 الباب الثاني و العشرون في فضل صلاة الليل

    حضرت صادق عليه السّلام فرمود: چشمتان را زياد بخواب عادت ندهيد زيرا كه كمتر سپاسگزارى ميكند ( آنرا بیدار نگهدارید برای عبادت بیشتر و کارهای خیر )

لينک هاي مفيد