Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 30049
تعداد بازدید : 4791

مریض

آداب مريض و آداب عیادت مریض

پانزده آداب از آداب مریض و نه آداب از آداب عیادت مریض

[   آداب مريض است‏]

فصل دوم در آداب مريض است بدان كه چند امر مستحب است براى مريض:

1)       اول آن كه صبر كند بر مرض و شكر كند حق تعالى را بر آن

2)        دوم اين كه شكايت نكند از مرض خود، خصوص به غير مؤمن. و در خبر است كه حدّ شكايت اين كه بگويد: «مبتلا شدم به دردى كه‏ احدى مبتلا به آن نشده است.» يا بگويد: «به من رسيده است آن چه كه به احدى نرسيده.» و اما اين كه بگويد: «ديشب خواب نرفتم يا تب داشتم.» اين شكايت نيست.

3)        اين كه مرض خود را پوشيده دارد تا سه روز

4)        اين كه تجديد توبه كند.

5)       اين كه وصيت كند به خيرات از براى فقراء از خويشان و غير ايشان.

6)       اين كه بعد از سه روز اعلام كند مؤمنين را به مرض خود.

7)       اين كه اذن دهد ايشان را در عيادت او

8)        اين كه تعجيل نكند در مراجعه‏ى به طبيب و دوا خوردن، مگر آن كه مأيوس باشد از خوب شدن بدون مراجعه‏ى به طبيب و دواء.

9)       اين كه پرهيز كند از چيزهايى كه محتمل الضرر است.

10)   اين كه مريض و اقرباء او صدقه بدهند، چه آن كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرموده: مداوا كنيد مريضان خود را به صدقه.

11)   اين كه در حضور مؤمنين اقرار كند به توحيد و نبوّت و امامت و معاد و ساير عقايد حقه.

12)   هر گاه اطفال صغير [ى‏] دارد، امينى را نصب كند و عادلى را بر او ناظر كند و اجرتى براى ايشان قرار دهد.

13)   هر گاه مال دار باشد ثلث مال خود را وصيت كند.

14)   آن كه هر گاه كفن خود را مهيّا نكرده، مهيّا كند. و از جمله‏ى مهمات آن كه وصيت خود را واضح و مبيّن كند به نحوى كه اجمال در آن نباشد. و ناظر و وصى را اعلام كند و اين كه بعضى اعلام نمى‏كنند، خلاف مصلحت است.

15)   آن كه حسن ظنّ به خدا داشته باشد در وقت موت، بلكه بعضى گفته‏اند كه واجب است حسن ظنّ به خداى تعالى در جميع حالات. و لكن مستفاد مى‏شود از بعض اخبار وجوب آن در حال نزع.[1]

 

 [  داب عيادت مريض است‏آ]

در آداب عيادت مريض است بدان كه عيادت مريضان از مستحبات مؤكّده است و در بعض اخبار است كه عيادت مريض عيادت خداست چه آن كه حق تعالى حاضر است در نزد مريض مؤمن. و در درد چشم و دندان و دمل تأكيد ندارد. و هم چنين اگر مرض، شديد شده‏ باشد يا طول كشيده باشد. و فرق نيست در استحباب آن، ما بين شب و روز بلكه در صبح و شام مستحب است. و در آن نشستن شرط نيست پس متحقق مى‏شود به مجرد رفتن، بلكه شايد پرسيدن حال نيز، شرط نباشد. و اما آداب آن پس چند چيز است:

1)     اين كه بنشيند نزد او و لكن طول ندهد نشستن را، مگر آن كه مريض طالب باشد. و در حديث است كه عيادت احمقان دشوارتر است بر مريض از مرض.  

2)     آن كه دست خود را بر روى هم گذارد يا بر پيشانى خود گذارد هنگامى كه نزد مريض نشسته.

3)     آن كه دست خود را بر ذراع مريض گذارد در حين دعا كردن به او يا مطلقاً.

4)     آن كه دعا كند براى شفاى او و بهتر آن است كه بگويد: «اللَّهُمَّ اشْفِه‏ بِشِفائكَ وَ داوِه‏ بِدَوائِكَ وَ عافِه‏ مِنْ بَلائِكَ».

5)     آن كه هديه‏اى براى او ببرد از ميوه يا بوى خوشى يا نحو اينها از چيزهايى كه او را خوش مى‏آيد و باعث أنس و راحت او مى‏شود.

6)     آن كه بخواند بر او فاتحه الكتاب را هفتاد بار يا چهل مرتبه يا هفت مرتبه يا يك مرتبه، و در حديث است كه اگر بخوانى حمد را بر ميتى هفتاد مرتبه و او زنده شود، عجبى نيست. و هم وارد شده كه هر كه را علتى باشد، بخواند در گريبان خود حمد را؛ هفتاد مرتبه. و سزاوار است كه بعد از خواندن حمد بر مريض، لباس او را تكان دهد.

7)     اين كه نخورد نزد مريض چيزى را كه او ميل دارد و براى او ضرر دارد.

8)     آن كه كارى كه موجب دل تنگى مريضى شود، نكند و او را به غيظ نياورد.

9)     آن كه التماس دعا كند از او، زيرا كه او از كسانى است كه دعايش مستجاب است و از حضرت صادق عليه السلام روايت است كه سه نفرند كه دعاى ايشان مستجاب است: حاجى و جهاد كننده و مريض.[2]



[1] - غايه القصوى فى ترجمه العروه الوثقى، ج‏1، ص: 210

[2] - غايه القصوى فى ترجمه العروه الوثقى، ج‏1، ص: 211

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

حديث

    قَالَ الصادق علیه السلام : مَسْحُ الْوَجْهِ بَعْدَ الْوُضُوءِ يَذْهَبُ بِالْكَلَفِ وَ يَزِيدُ فِي الرِّزْق‏ وَ أُمِرَ بِمَسْحِ الْحَاجِبِ وَ أَنْ يَقُولَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْمُحْسِنِ الْمُجْمِلِ الْمُنْعِمِ الْمُفَضِّلِ فَلَا تَرْمَدُ عَيْنَا

    و فرمود: دست كشيدن بچهره پس از وضوء ككمك چهره را بزدايد، و روزى را فراوان كند، تذکر: قبل از وضو پاهای خود را خوب بشویید تا تمیز شود که وقتی مسح کشیدید رغبت داشته باشید که آب دست و مسحتون را روی صورت بکشید. البته مومن همیشه باید پاهایش تمیز باشد. و فرمود: بابرو دست كشند و گويند: االْحَمْدُ لِلَّهِ الْمُحْسِنِ الْمُجْمِلِ الْمُنْعِمِ الْمُفَضِل‏تا چشم درد نگيرد،

    بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏59، ص: 27

لينک هاي مفيد